من مي دونم نمي دونيد چقدر شما رو دوس دارم
کم کمش فکر مي کنم قد ستاره ها باشه  

من مي دونم اونکه مي خواين بايد چيا داشته باشه
چشاش بايد سبز و موهاش رنگ خود طلا باشه

اما مي خوام واسه يه بار جاي شما نظر بدم
کاش به جاي اينا يه کم عاشق و مبتلا باشه

من هميشه تو رؤياهام سوالي از شما دارم
چرا مي خواين دساي من از دساتون جدا باشه ؟

راستش مي ترسم وليکن ، شما کسي رو دوس دارين ؟
الهي که تصورم واسه آره ، خطا باشه

الهي که يه روز بگيد دوسم داريد حتي يه کم
تنها تقاضام از خدا ،‌شايد همين دعا باشه

انقد دلم مي خواد يه بار بهم بگيد کجا بودي ؟
بگم که جز پيش شما دل مي تونه کجا باشه  
 
صداي نازتون داره ، قلب منو مي لرزونه
مگه مي شه اين لرزيدن فقط مال صدا باشه ؟

يه جور تو قلبم اومديد که راه برگشت نداريد
فکر مي کنم اين اومدن فقط کار خدا باشه

يه عصر پاييز بذاريد سر بذارم رو شونتون
بزاريد اين ديوونتون مثل پرنده ها باشه

ديگه گذشته از جنون ، رد شدم از ديوونگي
يقين دارم که جام بايد توي بيابونا باشه

پشت در قلب شما ،‌ نشستم و در مي زنم
خدا کنه واسه من ، ديوونه اونجا جا باشه

به چشماي درياييتون ، يه کم دقيق نگا کنيد
شايد يه ماهي اونجاها تو عالم شنا باشه

نگاتون آخر منو کشت به هر کي که ديديد بگيد
بذاريد اسمم لااقل جز ديوونه ها باشه

ديوونه اي که واستون عمرشو ، جونشو گذاشت
تا که يه بار بهش بگيد من مي خوامت بيا باشه